" การได้พบกับนักเรียน ๒ ลักษณะ ทั้งที่ในห้องเรียนและนอกห้องเรียน วิทยากรหรือผู้เขียนได้เห็นผู้อ่าน ได้ฟังข้อคิดเห็น จริงๆแล้วโอกาสที่จะได้พบคนอ่านมีน้อย ถ้าเราตั้งใจเขียนงาน...เวลาเด็กๆเขาคุยซักถามประเด็นต่างๆ เราก็นึกย้อนว่า..ตรงไหมกับที่คิดไว้..ตัวนักเรียนเองก็ได้เห็นการทำงานจริงๆของผู้เขียนว่าการทำงานทุกอย่างมีขั้นตอน มีการลองผิดลองถูก ความสำเร็จไม่ได้เกิดขึ้นเพียงชั่วข้ามคืนต้องอาศัยแหล่งความรู้...ไม่ว่าจะเป็นตัวบุคคลหรืออื่นๆ มิฉะนั้นความสำเร็จเกิดขึ้นได้ยาก...การเรียนการสอนแบบนี้เป็นส่วนเสริม...ถ้าเกิดได้หรือทำได้ก็น่ายกย่องครูผู้สอน.เด็กๆก็ได้จดจำเป็นพิเศษ เด็กจะได้หรือไม่ได้ การเตรียมงานของครูผู้สอนมีส่วนมาก..ถ้าไม่ชัดเจน ผลลัพธ์ที่เด็กได้ก็ไม่เหมือนกัน..ดีค่ะ
ที่มีการเรียนการสอนแบบนี้ เป็นแรงบันดาลใจ ให้เด็กเกิดความรู้สึกที่ดี น่าจะทำต่อไปได้..ที่สำคัญอยู่ที่ตัวเด็กเองด้วย "
