รายการ สถานีสุวรรณภูมิ

เกี่ยวกับฉัน

รูปภาพของฉัน




คือบัณฑิตเพลิงชมพูครุศาสตร์
มหาบัณฑิตสมมาดสาวอักษร
จามจุรีศรีจุฬาถิ่นนาคร
ที่เสกพรให้เป็น"ครู"รู้ค่างาน

วันอาทิตย์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

จงวิเคราะห์บทกวีนิพนธ์ มือนั้นสีขาว ของศักดิ์สิริ มีสมสืบ

 บทกวีนิพนธ์ " หมานำเกวียน" 

       ตะขลุกตะขลักสะบักสะบอมกระมอมกระแมม
เมื่อไหร่หลังคาจะโผล่จะแพลม
หร็อมแหร็มรำไรสักหลังสองหลัง
        เจียนจะถึงครึ่งของครึ่งของทางหรือยัง
เกวียนกระแทกก้นแทบจะพัง
ลุงตอบว่ายังยังอีกหน่อยอีกร้อยหมาเยี่ยว
        หมาตามเกวียนตามทางที่เคยเทียว
แวะดมดมยิ้มยิ้มแล้วก็เยี่ยว
ตะกุยกลบแล้วกรูเกรียวไปล่วงหน้าเป็นหมานำ
         ครูคนใหม่บ่นอะไรอยู่พร่ำพล่าม
มือพลางประคองรองเท้าคู่งาม
ด้วยความวิตกสงสารมันทั้งคู่
          หมานำวัว วัวนำเกวียน เกวียนนำครู
นำครูไปนำคนที่คอยครูอยู่
เด็กน้อยคอยดูว่ารองเท้าครูจะหรูยังไง
           ถึงจะนานแต่หมู่บ้านก็อยู่ข้างหน้า
หมานำเกวียนยังเริงร่า
แต่ครูส่ายหน้าทำท่าเหมือนจะร้องไห้
            ครูบ่นซ้ำซ้ำว่ากรรมของกูกรรมของกู
ลุงขับเกวียนใจเหี่ยวหดหู่
น้ำใจของครูสู้หมาของกูก็ยังไม่ได้
            เดี๋ยวพ่อไล่ลงเสียที่หัวดงทับทิม
ให้เดินสักสิบห้าหมายิ้มซะเป็นไง


(หน้า ๓๙-๔๐)
  -เนื้อหากล่าวถึงเรื่องอะไร / มีใครบ้าง
  -วรรณศิลป์ในการใช้ภาษาเป็นอย่างไร
  -ข้อคิดที่ได้คืออะไรบ้าง
  

5 ความคิดเห็น:

  1. ไม่ระบุชื่อ8 กุมภาพันธ์ 2558 19:34

    ชื่อ น.ส. ปาริชาต อินทรัตน์ 4/3 /2557

    เนื้อหากล่าวถึง ครูในเมืองหรือจะมีน้ำใจ ความอดทนสู้เท่าครูบ้านนอก
    มี ลุงขับเกวียน พ่อ ครู สุนัข เด็กน้อย

    วรรณศิลป์ในการใช้ภาษา ใช้คำซ่ำซ้อน สัมผัสนอกสัมผัสใน

    ข้อคิดที่ได้ ต้องรู้จักอดทนสู้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม

    ตอบลบ
  2. ไม่ระบุชื่อ8 กุมภาพันธ์ 2558 20:08

    เพิ่มเติมวรรณศิลป์
    คำซ้ำคำซ้อน เช่น
    -ตะขลุกตะขลัก
    -สะบักสะบอม
    -กระมอมกระแมม
    สัมผัสนอก เช่น
    -แมม/แพลม/แหร็ม
    -ยัง/พัง
    สัมผัสใน เช่น
    -บอม/มอม
    -หน่อย/ร้อย
    สัมผัสอักษร เช่น
    -หร็อมแหร็มรำไร
    การเล่นคำ เช่น
    -ตะขลุกตะขลักสะบักสะบอมกระมอมกระแมม

    ตอบลบ
  3. ไม่ระบุชื่อ8 กุมภาพันธ์ 2558 20:16

    น.ส. วรรณพร ปานการะเกตุ ชั้น ม. 4/3 เลขที่ 28
    เนื้อหากล่าวถึงเรื่อง การเข็นเกวียนแล้วมีหมานำ
    ตัวละคร ลุง เด็กน้อย หมา วัว ครู
    วรรณศิลป์ในการใช้ภาษา คือ การใช้คำซ้อนคำซ้ำ ที่ต้องใช่ขยายความ
    ข้อคิดที่ได้จากเรื่อง คือ ต้องมีความอดทน ต่อความยากลำบาก
    ต่ออุปสักต่างๆที่ต้องเจอเพื่อความเข้มแข้งของตัวเอง

    ตอบลบ
  4. ไม่ระบุชื่อ8 กุมภาพันธ์ 2558 20:21

    น.ส. เขมมิกา น้อยเภา ชั้นม.4/3 เลขที่26
    เนื้อหาของบทกวี นี้คือ เรียนตั้งหน้าตั้งตารอคุณครูอยากที่จะเจอคุณครู แต่ทำไมคุณครูถึงกระทำท่าทีแบบนี้ ขนาดหมามันยังไม่เหนื่อยทั้งๆที่มันเดินแถมยิ้มซะด้วย วัวมันยังไม่เหนื่อยทั้งๆที่มันเดิน ข้อคิดที่ได้รับอีกอันนึงคือ ในเมื่อครูอุตส่าสอบบรรจุ มาเป็นคุณครูแล้ว แล้วเด็กก็อยากเรียน

    ตอบลบ
  5. ไม่ระบุชื่อ8 กุมภาพันธ์ 2558 20:28

    น.ส. มาริษา สุวรรณลอยล่อง ม.4/3/2557
    ตัวละครมี ครู หมา วัว นักเรียน ลุง เนื้อหาที่กล่าวถึง ครูกำลังเดินทางไปสอนนักเรียนที่บ้านนอนการเดินทางของครูได้นั่งเกวียนไปหาเด็กๆระหว่างทางครูได้ถามลุงท ี่มารับครูว่ายังอีกนานไม่ว่าจะถึงที่พักและพูดว่ารองเท้าสกปกติ
    วรรณศิลป์ ตะขลุกตะขลัก สะบักสะบอม กระมอมกระแมม เป็นคำซ้ำ คำซ้อน และสัมผัสใน สัมผัสนอน
    ข้อคิดที่ได้ การที่จะเป็นครูต้องอดทนและพูดในเรื่องที่ครวพูด

    ตอบลบ